Osobiście chciałam was zachęcić do przeczytania książki
Gai Kołodziej pt. „Księżniczka w blasku sławy i cieniu obsesji”.
Książka ta opisuje kulisy pracy w stacji telewizyjnej. Główną bohaterką jest Nadia Zalewska. Historia zaczyna się gdy dziewczyna zaczyna szukać pracy. No i znajduje ją. Po podpisaniu kontraktu ze stacją telewizyjną staje się Księżniczką. Bohaterką popularnego serialu animowanego dla dzieci i serii książek. Od tej chwili jej życie diametralnie się zmienia. Poznaje gorzki smak ciężkiej pracy. Musi znosić żarty niemiłych pracowników stacji, obsesyjnego adoratora i gburowatego szefa ochrony – Sebastiana. 

Co z tego wszystkiego wyniknie? Romans? Porwanie? Chcecie wiedzieć jak będzie…? TO PRZECZYTAJCIE TĘ KSIĄŻKĘ!! Zapewniam, że się nie znudzicie, ponieważ historia pełna jest nieoczekiwanych zwrotów akcji. Pani Gaja pisze w bardzo lekki i przyjemny do czytania sposób. 
Serdecznie polecam! 

Chciałam wam przedstawić kilka rankingów podsumowujących zeszły rok. 

Na początek 100 najlepiej sprzedających się książek w empic.com. Pierwsze trzy pozycje to:
„Media. Resortowe dzieci”, „Ciemny eden” oraz „Pokój”.
http://www.empik.com/bestsellery/ksiazki

Kolejny jest ranking Newsweeka 2013. Tu pierwszą pozycją są „Ości” następnie „Intryga małżeńska” i „Wyznaję”.
http://kultura.newsweek.pl/ranking-newsweeka-2013-10-najlepszych-ksiazek-roku-newsweek-pl,artykuly,277780,1.html

Ostatni to „100 najlepszych książek” według dwutygodnika Fanbook. W ich propozycjach są między innymi: „Dom tajemnic” , „Moje lata w Top Gear”, „Inferno”, „Dary anioła: miasto kości”, „Obraz kontrolny” , „Ocean na końcu drogi” i 94 inne propozycje.

A jaki jest Wasz ranking? Co Wy byście polecili do czytania?
PISZCIE ŚMIAŁO!!

Kącik Czytelnika ma już rok (i dwa tygodnie) !

Postanowiłam, że zmienię trochę jego formę. Nie będzie już sekcji „Autor miesiąca” oraz „Książka tygodnia” lecz będę opisywać książki warte przeczytania lub po prostu polecane przez portale, czasopisma itp.

Serdecznie zapraszam do czytania!

„Tajemnicza wyspa”

Autor: Juliusz Gabriel Verne (Julius Gabriel Verne).
Data i miejsce urodzenia: 8 lutego 1828r. w Nantes.
Data i miejsce śmierci: 24 marca 1905r. w Amiens.

O autorze: Młody Verne studiował w Paryżu prawo, próbował zarabiać na giełdzie, ale nie rezygnował z prób literackich. Po kilkunastu latach różnorodnych, wytrwałych poszukiwań rozpoczął cykl powieści „Niezwykłe podróże”, które zapewniły mu poczesne miejsce w światowej literaturze.
Verne podróżował po świecie, jednak mniej rozlegle niż bohaterowie jego utworów. Odwiedził 15 krajów w Europie i w basenie Morza Śródziemnego oraz odbył na statku SS „Great Eastern” jedną podróż przez Ocean Atlantycki do Stanów Zjednoczonych i Kanady.
Pośmiertnie wydane utwory Juliusza Verne'a były przeredagowywane i uzupełniane (nawet w znacznym stopniu) przez syna. Twórczość Verne'a wielokrotnie adaptowano na potrzeby teatru (już za życia pisarza) i filmu. Pomimo tego, że Verne był najbardziej poczytnym autorem w swoich czasach, największe dochody przyniosły mu adaptacje sceniczne.
Jego utwory zostały przetłumaczone na co najmniej 94 języki obce.
Wielką pasją Verne'a było żeglarstwo – miał na własność kolejno trzy łodzie (St. Michel I, II, III), na których często tworzył.
Był żonaty z Honorine, ślub wzięli w 1857. Ze związku miał syna Michela Julesa (ur. 1861) oraz dwie przybrane córki Valentine (ur. 1852) oraz Suzanne (ur. 1853). Miał też córkę Claire Marie Duchesne (ur. 1865) z pozamałżeńskiego związku.
Pisarz został pochowany na cmentarzu La Madeleine w Amiens.

„Tajemnicza wyspa” 1874
Jest ich pięciu – ludzi odważnych, szlachetnych, przedsiębiorczych. W swojej ojczyźnie – w Stanach Zjednoczonych – walczyli z poświęceniem o zniesienie niewolnictwa Murzynów. Ich przywódca, Cyrus Smith, wszechstronnie wykształcony inżynier, orientuje się doskonale we wszystkich ówczesnych zdobyczach nauki i umie swą wiedzę wykorzystać w każdej okazji. Najmłodszy z rozbitków – szesnastoletni Harbert – jest doskonałym przyrodnikiem, znającym na pamięć nie tylko nazwy wszystkich niemal gatunków roślin i zwierząt, ale również te właściwości wielu ich, które czynią je użytecznymi dla człowieka. Umiejętności praktyczne pozostałych rozbitków – reportera Spiletta, marynarza Pencroffa i Murzyna Naba – są równie nieocenione w ich sytuacji, jak wiedza inżyniera i Harberta.

Ciekawostka: Po jego śmierci pojawiło się jeszcze kilkanaście rozmaitych tytułów, z których ostatni wydano po raz pierwszy pod koniec XX wieku − 131 lat po napisaniu. 

 „Drakula”
Autor: Bram Stoker (właściwie Abraham Stoker)
Data i miejsce urodzenia: 8 listopada 1847 Dublin.
Data i miejsce śmierci: 20 kwietnia 1912 Londyn.

O autorze: Pracował jako dziennikarz, a następnie jako sekretarz znanego aktora, odtwórcy ról szekspirowskich sir Henry'ego Irvinga oraz jako administrator należącego do Irvinga Lyceum Theatre w Londynie. Stoker napisał również powieść Lair of the White Worm (1911) opowiadającą o odkryciu jaskini, będącej w starożytności miejscem kultu dla wciąż żyjących potworów. Spod jego pióra wyszły także bajki dla dzieci, baśnie, powieść fantastyczna Jewel of the Seven Stars (1903) biografia Personal Reminiscences of Henry Irving (1906), mimo to autor w zbiorowej świadomości zapisał się jako twórca jednego dzieła.

„Drakula” 1897
Fabuła książki opiera się na tajemniczej postaci legendarnego krwiopijcy, hrabiego Draculi. Poznajemy go w chwili, kiedy do jego zamku ukrytego w dzikich ostępach Karpat przybywa mody prawnik, Jonathan Harker.
Początkowo jego misją staje się podpisanie stosownej umowy, na mocy której tajemniczy hrabia ma kupić w Wielkiej Brytanii nieruchomość. Okazuje się szybko, że Jonathan wpada w pułapkę, z której wyrwać młodzieńca może tylko śmierć. Na szczęście udaje mu się uciec z rąk wampirów, niemniej samemu Draculi udaje się zorganizować wyprawę do Londynu.
Nad światem zaczyna wisieć ogromne niebezpieczeństwo, ale dzielny Jonathan wspierany przez przyjaciół, ukochaną Minę Harker oraz dzielnego profesora van Helsinga słynącego z tropienia wampirów stawiają czoła władcy Transylwanii.
Akcja staje się wartka, losy Brytyjczyków plączą się z losami hrabiego Draculi, ostatecznie udaje się im najpierw przepędzić wampira z Londynu, w końcu go zniszczyć w chwili, kiedy ukrywał się w swoim zamku w Karpatach.

Ciekawostka: Stoker, tworząc postać wampirycznego hrabiego, nadał jej imię „Dracula”, napotkane w jednej z historycznych ksiąg. Był to przydomek władcy Wołoszczyzny Vlada Draculi zwanego też Palownikiem – syna Vlada Diabła. Być może Stoker użył również fragmentów biografii wołoskiego władcy, o czym mogą świadczyć wzmianki o wyprawach wojennych na terytorium Turcji dokonywanych przez jednego z wielkich przodków hrabiego, czy też o tegoż przodka zdradzieckim bracie. Znajdują one bowiem pokrycie w faktach z życiorysu Tepesa. Niemniej jednak na ogół przyjmuje się że Stoker ograniczył się jedynie do zapożyczenia imienia.
 

„Frankenstein”( lub „Współczesny Prometeusz”)

Autorka: Mary Shelley (lub też Mary Wollstonecraft Godwin )
Data i miejsce urodzenia: 30 sierpnia 1797r. Londyn.
Data i miejsce śmierci: 1 lutego 1851r. Londyn. 
Rodzice: Mary Wollstonecraft i William Godwin.

O autorce: Jej matka uchodzi dziś za jedną z najbardziej znanych obrończyń praw kobiet, a ojciec jest zaliczany do grona wybitnych myślicieli społeczno-politycznych epoki. W wieku 17 lat uciekła z domu i związała się z wybitnym angielskim poetą Percym Shelleyem. Zaznaczmy jednak, że Shelley był wówczas żonaty i miał dwie córki. Mary miała z poetą czwórkę dzieci w tym dwójkę nieślubnych synów. Tylko jedno z jej dzieci dożyło wieku dorosłego. Pobrali się w 1816 roku po śmierci Harriet – żony poety. Jej debiutancką powieścią był „Frankenstein” . Pomysł na książkę narodził się latem 1816 r. podczas podróży po Szwajcarii, kiedy małżonkowie Shelley w towarzystwie Byrona i Johna Polidori urozmaicali sobie zimne i dżdżyste wieczory wymyślaniem opowieści o duchach. Po śmierci ukochanego w 1822r. powróciła do Anglii, gdzie przebywała aż do swojej śmierci w 1851 roku. Została pochowana na dziedzińcu kościoła Bournemouth.

„ Frankenstein” 1818
Akcja powieści rozgrywa się pod koniec XVIII w. w Europie Zachodniej (głównie w Szwajcarii − Genewie oraz Lucernie) i na Oceanie Arktycznym. Jest to tragiczna historia naukowca-filozofa Wiktora Frankensteina usiłującego rozwikłać zagadkę śmierci. Efektem jego wieloletnich poszukiwań i badań naukowych jest odkrycie możliwości przywracania życia zmarłym, a nawet stworzenie idealnego człowieka. 
Jego eksperyment kończy się tragicznie − w miejsce ideału powstaje monstrum, wprawdzie inteligentne i wykazujące ludzkie odruchy, jednak nie potrafiące się odnaleźć w otaczającej rzeczywistości. Ze względu na wygląd ludzie się go boją i uciekają albo atakują. Stwór, podążając i prześladując swojego stwórcę w imię zemsty, doprowadza w końcu do śmierci najbliższych Frankensteina i jego samego.

Ciekawostka: Istnieją pewne przypuszczenia co do związku dzieła Mary Shelley z niemiecką miejscowością Frankenstein (obecnie Ząbkowice Śląskie) na Dolnym Śląsku i aferą grabarzy z 1606 roku. Mogłoby to wyjaśnić etymologię tytułu i analogię z nazwą miejscowości. Przypuszcza się także, że prawzorem Frankensteina był alchemik Johann Konrad Dippel, który urodził się na zamku Frankenstein koło Darmstadt.

 

Książka tygodnia: "Kiedy byłem dziełem sztuki"

Autor: Eric Emmanuel Schmitt

Zdesperowany bohater na skraju samobójstwa podpisuje iście faustowski pakt ze spotkanym przypadkowo artystą. Odda się w jego ręce, w zamian za co odzyska sens życia. Jako żywa rzeźba staje się sławny i podziwiany. Traci tylko jedno - wolność. Gdzie kończy się sztuka, a zaczyna manipulacja? Co stanowi o naszej wyjątkowości? Jak zwykle u Schmidta, ważne pytania podane lekko i z przymrużeniem oka.

"Książka wciąga od pierwszego zdania: "Wszystkie moje samobójstwa były nieudane". Fabuła porusza rzeczywiste problemy związane między innymi z kompleksami. Skłania do refleksji nad sensem słowa "człowieczeństwo". Czy można je komuś odebrać?" – recenzja merlin.pl”

Książka tygodnia: "Tektonika uczuć"
Autor: Eric Emmanuel Schmitt
 
 

Richard i Diane są w sobie szaleńczo zakochani i wkrótce zamierzają się pobrać. Chociaż... może nie tak szaleńczo, jak się wydaje. A z tym ślubem to też nic pewnego...
Tak naprawdę, to myślą o rozstaniu. Czego oni właściwie chcą?
Błyskotliwy dramat Schmitta, pełen ciągłego napięcia między dwojgiem bohaterów, to laboratoryjna analiza mechanizmów manipulacji. Wśród intryg i podchodów, aluzji i podtekstów Schmitt kolejny raz pokazuje, że najsilniejszych uczuć nie można od siebie odróżnić i wszyscy nosimy maski. Bo miłość to nieustająca gra.

 

 

Książka tygodnia: "Dziecko Noego"
Autor: Eric Emmanuel Schmitt

W okupowanej Belgii katolicki ksiądz ukrywa żydowskiego chłopca Josepha. Chłopcu udaje się przeżyć, odnajduje rodziców i po latach opowiada swoją historię. Cała ta opowieść nie różniłaby się niczym od wielu innych, które znamy, gdyby nie to, że ojciec Pons ocala nie tylko życie Josepha, ale coś znacznie więcej.

Eric-Emmanuel Schmitt znowu nas zaskakuje, wzrusza i skłania do refleksji. Ta oparta na autentycznych wydarzeniach opowieść o różnorodności, tolerancji i poszukiwaniu tożsamości ma wymiar uniwersalny. Łączy humor z powagą i udowadnia, że o dobru można mówić w sposób prosty, piękny, a zarazem pozbawiony sentymentalizmu.

Książka tygodnia: "Kobieta w lustrze"
Autor: Eric Emmanuel Schmitt

Życie to coś więcej.
Więcej niż rola do odegrania. Niż religia i konwenanse. Więcej niż mąż i dziecko. Pieniądze i sława.
Trzy kobiety. Gwiazda filmowa, mistyczka, arystokratka zafascynowana psychoanalizą.
Na pozór dzieli je wszystko.
Łączy obsesyjna myśl, że muszą porzucić swoje dotychczasowe życie i odnaleźć to, co naprawdę ważne.

Eric-Emmanuel Schmitt, zdobywca nagrody literackiej Goncourtów 2010, zabiera czytelników w niezwykłą podróż przez czas i historię, by przedstawić losy fascynujących kobiet. W swej najnowszej powieści z wrażliwością filozofa i pasją wytrawnego detektywa zgłębia tajemnice kobiecej duszy.

W tym lustrze może się przejrzeć każda z nas.